Confessions of a boy

Ακουω την μουσικη μου δυνατα...με φτιαχνει και βγαινω στην πολη...με ονειρα...παιζω,γελαω,σκονταφτω,σηκωνομαι,χορευω... Παντως το διασκεδαζω...here are my confessions...

Monday, January 02, 2006

Καλή χρονιά!!!




Ελπίζω να σας μπήκε καλά το νέο έτος.Εύχομαι να έχετε όλοι μια χρονιά γεμάτη όμορφες μέρες και καυτές νύχτες,και να πάθετε ο,τι επιθυμεί ο καθένας.Πολλά πολλά φιλιά!!!!!

Sunday, December 25, 2005

Christmas carols...

Φέτος άκουσα τα κάλαντα λίγο διαφορετικά...μου τα "έψαλαν" οι γονείς μου τώρα που ήρθα να περάσω μαζί τους τα Χριστούγεννα στο χωριό (μπλιάχ) η κατάρα μου συνεχίζεται...Οι γονείς μου όπως καταλαβαίνεται νομίζουν οτι κάθε φορά που έρχομαι στο πατρικό μου μικραίνω 5 χρόνια και είμαι πάλι 15!
"Γιατί βρε ανεύθυνε απολύθηκες?" ήταν η φράση που άκουσα αμέσως μετά τα χρόνια πολλά που ανταλλάξαμε μόλις συναντηθήκαμε...(Το γιατί είμαι και χωρίς γκόμενο δεν τους απασχολεί!)
"Τι θα κάνεις τώρα,πώς θα ζήσεις?"...Έλεος.Την δουλειά μου έχασα ρε μάνα όχι την ικανότητά μου να επιβιώνω,χαλαρώστε λίγο...
Anyway,το Post αυτό θα είναι σύντομο γιατί άρχισε η μαμά να φωνάζει οτι η γαλοπούλα είναι επιτέλους έτοιμη και πρέπει να πάω στο τραπέζι να ακούσω το υπόλοιπο μέρος των "καλάντων" μετα φαγητού!

Wednesday, December 21, 2005

Back to life

Είμαι online μετά απο σχεδόν δύο εβδομάδες απουσίας.Ήμουν στο κρεββάτι,όχι κάνοντας αχαλίνοτο sex όπως συνήθως αλλά άρρωστος...
Γαστρεντερίτιδα είπαν οι γιατροί,αφού ήμουν στην αναμονή του νοσοκομείου 4 ώρες μέχρι να καταδεχτούν να με εξετάσουν!Και δεν με εξέτασε καν κανένας κούκλος γιατρός αν και διέθετε έναν το Ιπποκράτειο στο οποίο ήμουν!Δεν μπορούσα όμως βλέπετε να ζητήσω τον κούκλο που είδα να με εξετάσει,δεν διέθετα και φακελλάκι,οπότε ήμουν ευτυχισμένος και μόνο που δεν χρειάστηκε να περιμένω 5η ώρα μέχρι να εξεταστώ.Anyway.
Τώρα είμαι καλά και επανέρχομαι στην κανονική μου ζωη!
Στην σχολή,στο karaoke,στις εξόδους με φίλους και για άλλη μια φορά στην αναζήτηση του Mr.Right που ξέρω οτι δεν υπάρχει αλλα έτσι για να'χουμε κάτι να ελπίζουμε και να ψάχνουμε...
Απολύθηκα και απο την δουλειά μου γιατί μετά απο 2 εβδομάδες άδειας λόγω ασθένειας,όταν ξαναπήγα για δουλειά πήγα αρκετά καθυστερημένος.
Εγώ φταίω που τόσες μέρες άρρωστος συνήθησα να κοιμάμαι κάποιες ώρες παραπάνω και μετά δεν μπορούσα να ξυπνήσω για να πάω για δουλειά?
Οπότε εκτός απο γκόμενο ψάχνω και δουλειά!
Όποιος έχει κάποια σοβαρή πρόταση για ο,τι απ΄τα δυο ας επικοινωνήσει το συντομότερο!

Thursday, December 08, 2005


All I want for Christmas... Posted by Picasa

Case of the ex

1 το βράδυ και χτυπάει το κουδούνι. Δεν κοιμόμουνα, ανοίγω που να μην άνοιγα, ο πρώην...

-Καλησπέρα (κακή ψυχρή κι ανάποδη)

- Τι θες εδώ τέτοια ώρα?

-Τι έχει η ώρα? (τίποτα, λίγο αδιάθετη είναι αλλά θα της περάσει)

-Τι θες?

-Δεν νομίζεις ότι ήρθε η ώρα? (ποια ώρα, να πληρώσω για της αμαρτίες μου?)

-Ποια ώρα?

-Να μιλήσουμε. Ακόμα θυμωμένος είσαι? (όχι καλέ, γιατί να θυμώσω επειδή με κεράτωσες ή επειδή κάθε φορά που είχαμε ραντεβού συνωμοτούσε το σύμπαν για να σε κάνει να αργήσεις τουλάχιστον μια ώρα?) Σε θέλω. (κι εγώ θέλω να κερδίσω το λόττο αλλά ποιος μ’ακούει?)

-Καλά δεν καταλαβαίνεις ότι τελειώσαμε? Τέρμα. Φινίτο. Καπούτ. Πώς να στο πώ πια? Μην ξανά’ρθεις από ’δώ και μην ξαναπάρεις τηλέφωνο.

-Ξέρω ότι με θες κι εσύ

-Α, εσύ έχεις φαντασία όχι αστεία.

-Μην με δουλεύεις

-Όχι, ποτέ. Αυτή είναι δική σου δουλειά. Άντε καληνύχτα. Στο καλό. Και μην μας γράφεις.

-Καλά, θα φύγω αλλά ξανασκέψου το

-Ναι, θα το σημειώσω στο καρνέ μου, αύριο 5 με 6 που έχω κενό να το σκεφτώ. Γειά σου τώρα.

-Είσαι εγωιστής. Εγώ φταίω που θέλω να τα ξαναβρούμε (αχ, κι εγώ η σκύλα σε απορρίπτω,πώς μπορώ?) Καληνύχτα.

-Γειά σου

Monday, December 05, 2005

Και λίγη ποίηση...

Αφήσαμε τον έρωτά μας στα σεντόνια
Το φώς της πόλης στο κορμί σου
και το φεγγάρι κοιτούσε απο ψηλά
την νύχτα που μας χάρισε ο χρόνος
Μάτια στης ηδονής το χρώμα
Χείλη χαμένα στου πάθους την μορφή
κι εγώ βαθιά χαμένος μέσα σου
Αυτό το πρωί με ξύπνησε η καρδιά σου...
Χτυπούσε μέσα μου...

Λόγια,λόγια,λόγια...part 2

Αντρικό λεξικό by Sugarboy!...Τι λέει ένας γκόμενος και τι πραγματικά εννοεί (χρειάστηκε να πάω με πολλούς μαλάκες για να φτάσω στο σημείο να διαβάζω τα κρυμμένα νοήματα πίσω απο τα λόγια τους...)


Ξεκινάω πάντα με την προοπτική μιας σχέσης = Είμαι απελπισμένος,τώρα που μου'κατσες δεν σ'αφήνω

Δέν έχω βρεί ακόμα τον κατάλληλο/η = έχω πάρει την μισή Αθήνα και αρκετά προάστεια αλλα κανείς δεν ήταν τέλειος

Νιώθω άνετα μαζί σου = θα βγάλω πάνω σου όλα μου τα αποθημένα

Έχω περάσει πολλά = θέλω ψυχίατρο

Είμαι πολυάσχολος/δουλεύω πολύ = θα τρώς χοντρό στήσιμο όποτε έχεις ραντεβού μαζί μου

Έχω φαντασία στο κρεβάτι = είμαι βιτσιόζος

Μου αρέσει η ποικιλία = θα σου ζητήσω παρτούζα και θα φάς και κέρατο

Έχω υπομονή = είμαι αναίσθητος

Δέν είμαι σαν τους άλλους = είμαι ακριβώς σαν τους άλλους,μην σου πώ και χειρότερος

Saturday, December 03, 2005

Λόγια,λόγια,λόγια...

Σσσσσ...σταμάτα να μιλάς μωρό μου.
Σταμάτα να υπόσχεσαι. Βαρέθηκα. Όλους εσάς τους εραστές με τα ωραία λόγια. Γιατί τόσο παραμύθι? Αφού το βλέπεις, είμαι εύκολος. Θα σου κάτσω. Και αν μου αρέσεις θα σε ξαναδώ. Δεν χρειάζεται να με λούσεις με ρομαντισμούς, με όμορφα λόγια. Πες μου σε θέλω, σε γουστάρω. Πες μια έξυπνη ατάκα. Μην πεις πως είσαι ερωτευμένος. Μην υπόσχεσαι. Όχι όταν ξέρεις πως δεν έχεις σκοπό να μοιραστείς μαζί μου κάτι παραπάνω από ένα κρεβάτι. Όχι τίποτε άλλο αλλά είμαι και μαλάκας και τα πιστεύω. Γιατί την ώρα που σε κοιτάζει ο άλλος στα μάτια και έχει ξυπνήσει μέσα του ο Καβάφης και σου λέει ωραία πράγματα δεν σκέφτεσαι...παρασύρεσαι...και λες τον ερωτεύτηκα. Όχι καρδιά μου, δεν ερωτεύτηκες αυτόν, τα λόγια του ερωτεύτηκες. Κάπου διάβασα "Αν η καρδιά σκεφτόταν, θα σταματούσε..."

Friday, December 02, 2005

Η Δραμα(τική) σχολή και οι φοιτητές της

Ε, λοιπόν θα βγάλω το φτυάρι...αγαπητοί μου συμφοιτητές κοντεύετε να με στείλετε ξανά για ψυχανάλυση (και λέω ξανά γιατί πρώτοι με έστειλαν οι γονείς μου μήπως λέει μου βάλει μυαλό ο ψυχολόγος και σταματήσω να κοιτάω τον μπετατζή στην οικοδομή απέναντι σαν ξερολούκουμο...). Οι περισσότεροι απο εσάς, επίδοξοι αστέρες της μικρής οθόνης και του σανιδιού, είστε για δέσιμο ( όχι όλοι υπάρχουν και καλά παιδιά που ξέρουν τι τους γίνεται και μου είναι και πολύ συμπαθής.) Σας χώρισα λοιπόν σε κατηγορίες και σας παρουσιάζω...

Οι κουλτουριάρηδες : Τους καταλαβαίνεις αμέσως από το στοχαστικό τους βλέμμα που είναι συνεχώς καρφωμένο στο υπερπέραν και νομίζεις ότι βλέπεις τον Άμλετ που από στιγμή σε στιγμή θα ξεστομίσει το "να ζει κανείς ή να μην ζει". Εννοείται πως έχουν διαβάσει τα άπαντα των αρχαίων τραγικών και είναι πανέτοιμοι να παίξουν στην Επίδαυρο. Τα ρούχα τους απαγορεύεται ρητά να φέρουν επώνυμη υπογραφή και πρέπει να μοιάζουν σαν να έχουν φορεθεί τουλάχιστον 2 δεκαετίες και να έχουν υποστεί σημαντικές φθορές. Έχουν μακρύ άλουστο μαλλί που αν το στύψεις βγάζεις λάδι για 3-4 σαλάτες και είναι αξύριστοι ( για τους άντρες μιλάω). Εννοείται πως σνομπάρουν οποιονδήποτε δεν ξέρει την ποιητική του Αριστοτέλη απ’έξω και οτιδήποτε το εμπορικό (ακούνε κλασσική μουσική και βλέπουν μόνο ΕΡΤ αλλά ποτέ όταν έχει Eurovision).

Οι "Είμαι η μετενσάρκωση της Αλίκης" : Εννοείται ξανθιές, εννοείται πως ξέρουν την βιογραφία της Βουγιουκλάκη και όλες τις ατάκες της απ’έξω, εννοείται πως ο λόγος που ήρθαν στον μάταιο τούτο κόσμο είναι να συνεχίσουν το έργο της αύμνηστης θεάς τους (έχουν την κηδεία της σε DVD). Τραγουδούν το "νιάου νιάου βρε γατούλα" με νάζι που θα έστελνε την Καλομοίρα αδιάβαστη, σου μιλάνε γλυκά και αθώα και για να σε ερωτευτούν πρέπει να έχεις κάτι από Παπαμηχαήλ. Με το που μπαίνει η άνοιξη θα φορέσουν ένα τεράστιο λουλούδι στα κατάξανθα μαλλιά τους και θα σου πουν σε ποια ταινία η Αλίκη είχε στα μαλλιά της ακριβώς το ίδιο...

Οι "όσα παίρνει ο άνεμος, τόσους παίρνω κι εγώ" : Μιλάμε για sexy παρουσίες (τρέμε Ματσούκα) που από τότε που άκουσαν ότι για να γίνεις κάτι στον χώρο της show-biz πρέπει να περάσεις από πολλά κρεβάτια δεν έχουν αφήσει δευτερόλεπτο ανεκμετάλλευτο. Την έχουν πέσει σε οποιονδήποτε ηθοποιό, τραγουδιστή, σκηνοθέτη, συνθέτη, παρουσιαστή κτλ έχει βρεθεί στο δρόμο τους και έχουν πάει με τους περισσότερους από αυτούς. Ο δρόμος τους προς την δόξα είναι στρωμένος με σατέν σεντόνια με πολλούς "λεκέδες". Αδιαφορούν για το τι σημαίνει υποκριτική αφού είναι πεπεισμένες πως για να γίνεις star το μόνο που χρειάζεται να υποκριθείς είναι ο οργασμός (επομένως το cosmopolitan τους είναι πολύ πιο χρήσιμο από οποιοδήποτε θεατρικό βιβλίο).Και έτσι κυλά η ζωή τους, από κρεβάτι σε κρεβάτι περιμένοντας κάποιο από αυτά τα κρεβάτια να τις οδηγήσει στον στόχο τους...

Ε, είναι να μην πειραχτούν τα νεύρα σου όταν κάθε μέρα συναναστρέφεσαι με αυτούς τους ανθρώπους? Δεν λέω ότι είναι όλοι οι σπουδαστές δραματικών σχολών έτσι, εδώ μιλάω για ειδικές περιπτώσεις που έχω συναντήσει εγώ στην σχολή μου?αλλά είναι έτσι όπως τους περιγράφω και κυκλοφορούν ανάμεσά μας...
 
Page content